غم در جگر زد آتش برزین مرا و من

داند که سر به خط بلا من درآورم

چون آه آتشین زنم از جان آهنین

سیماب وش گداز به آهن درآورم

از آب دیده دجله به برزن درآورم

غم بیخ عمر می برد و من به برگ آنک

دستی به شاخ لهو به صد فن درآورم