از آب دیده دجله به برزن درآورم

چون آه آتشین زنم از جان آهنین

سیماب وش گداز به آهن درآورم

غم در جگر زد آتش برزین مرا و من

غم بیخ عمر می برد و من به برگ آنک

دستی به شاخ لهو به صد فن درآورم

طوفانم از تنور برآمد چه سود از آنک