یک چند پی به دیر برهمن درآورم

آری ز هند عود قماری برم به روم

گر حمل ها به هند ز روین درآورم

چندی نفس به صفه اهل مصفا زدم

چون کار عالم است شتر گربه من به کف

گه سجده گاه ساغر روشن درآورم

از هزل و جد چو طفل بنگزیردم که دست