دشمن مرا شکسته کند دوست دارمش

کز هر دو برگ عنبر و لادن درآورم

چون چرخ سرفکنده زیم گرچه سرورم

آغوش از آن به خاک فروتن درآورم

حاشا که من شکست به دشمن درآورم

تهدید تیغ می دهد آوخ کجاست تیغ

تا چون حلیش دست به گردن درآورم