حاشا که من شکست به دشمن درآورم

چون چرخ سرفکنده زیم گرچه سرورم

آغوش از آن به خاک فروتن درآورم

دشمن مرا شکسته کند دوست دارمش

تهدید تیغ می دهد آوخ کجاست تیغ

تا چون حلیش دست به گردن درآورم

کانرا که تیشه رخنه کند فضل کان نهم