با آنکه قانعم چو سلیمان ز مهر و ماه

نحلم که روزی از گل و سوسن درآورم

چون قوتم آرزو کند از گرم و سرد چرخ

بر خوان جان دو نان ملون درآورم

نان ریزه ها چو مور به مکمن درآورم

نسرین را به خوشه پروین بپرورند

تا من به خون دو مرغ مسمن درآورم