تا من به خون دو مرغ مسمن درآورم

با آنکه قانعم چو سلیمان ز مهر و ماه

نان ریزه ها چو مور به مکمن درآورم

نسرین را به خوشه پروین بپرورند

مرد توکلم، نزنم درگه ملوک

حاشا که شک به بخشش ذو المن درآورم

آن کس که داد جان، ندهد نان؟ بلی دهد