شب زهره را چو رعد به شیون درآورم

بهرام وار گر به من آرند دوکدان

غارت چرا به تیغ و به جوشن درآورم

ز آن غم که آفتاب کرم مرد برق وار

این پیرزن هنوز عروس کرم نزاد

پس سر چرا به خطبه این زن درآورم

گفتم به ترک مدح سلاطین، مبین از آنک