چون نیست وجه زر نکنم عزم مکه باز

کحل الجواهری که به هاون درآورم

گفتم روم به مکه و جویم در آن حرم

گنجی که سر به حصن محصن درآورم

جلباب نیستی به سر و تن درآورم

تبریز غم فزود مرا آرزوم هست

کاین غم به ارزروم و به ارمن درآورم