تبریز غم فزود مرا آرزوم هست

گنجی که سر به حصن محصن درآورم

چون نیست وجه زر نکنم عزم مکه باز

جلباب نیستی به سر و تن درآورم

کاین غم به ارزروم و به ارمن درآورم

خوش مقصدی است ار من و خوش مامن ارزروم

من رخت دل به مقصد و مامن درآورم