که باز از گزند بلا می گریزم

به دل در خواص بقا می گریزم

به جان زین خراس فنا می گریزم

از آن چرخ چون باز بر دوخت چشمم

چو باز ارچه سر کوچکم دل بزرگم

نخواهم کله وز قبا می گریزم

درخت وفا را کنون برگ ریز است