چو باز ارچه سر کوچکم دل بزرگم

به جان زین خراس فنا می گریزم

از آن چرخ چون باز بر دوخت چشمم

که باز از گزند بلا می گریزم

نخواهم کله وز قبا می گریزم

درخت وفا را کنون برگ ریز است

ازین برگ ریز وفا می گریزم