من آبم که چون آتشی زیر دارم

از این سگ مشام گدا می گریزم

من آن دانه دست کشت کمالم

کزین عمرسای آسیا می گریزم

ز ننگ زمین در هوا می گریزم

بدیدم عیار جهان کم ز هیچ است

ازین بهرج ناروا می گریزم