ز ننگ زمین در هوا می گریزم

من آن دانه دست کشت کمالم

کزین عمرسای آسیا می گریزم

من آبم که چون آتشی زیر دارم

بدیدم عیار جهان کم ز هیچ است

ازین بهرج ناروا می گریزم

سیاه است بختم ز دست سپیدش