به جان آمدم زین دو تا می گریزم

گریزانم از کائنات اینت همت

نه اکنون، که عمری است تا می گریزم

ز تنگی مکان و دورنگی زمان بس

مرا منتهای طلب نیست سدره

که زا سدره المنتهی می گریزم

به آهی بسوزم جهان را ز غیرت