مرا منتهای طلب نیست سدره

نه اکنون، که عمری است تا می گریزم

ز تنگی مکان و دورنگی زمان بس

به جان آمدم زین دو تا می گریزم

که زا سدره المنتهی می گریزم

به آهی بسوزم جهان را ز غیرت

که در حضرت پادشا می گریزم