من اندر حصار رضا می گریزم

وباخانه ای چرخ و خلقی ز جیفه

هلاک است، ازان از وبا می گریزم

چو غوغا کند بر دلم نامرادی

نیاز عطا داشتم تا به اکنون

نیازم نماند از عطا می گریزم

طمع حیض مرد است و من می برم سر