نیاز عطا داشتم تا به اکنون

هلاک است، ازان از وبا می گریزم

چو غوغا کند بر دلم نامرادی

من اندر حصار رضا می گریزم

نیازم نماند از عطا می گریزم

طمع حیض مرد است و من می برم سر

طمع را کز اهل سخا می گریزم