چون خوان کرم نماند تا کی

از زخم اجل شفات جویم

ای تن که به چشم درد آزی

از جود تو توتیات جویم

برگت طلبم، نوات جویم

ای چرخ شریف کش که دونی

جان را دیت از دهات جویم