کاین گنج خانه را ندهد کس به ایرمان

کن خوش ترین نواله که از دست او خوری

لوزینه ای است خرده الماس در میان

دل دستگاه توست به دست جهان مده

هر لحظه هاتفی به تو آواز می دهد

کاین دامگه نه جای امان است الامان

آواز این خطیب الهی تو نشنوی