بس زورقا که بر سر گردان این محیط

تا بر سر تو چشمه خضر است سایبان

کی باشدت نجات ز صفرای روزگار

تا با شدت حیات ز خضرای آسمان

سر زیر شد که تر نشد این سبز بادبان

از اختر و فلک چه به کف داری ای حکیم

گر مغ صفت نه ای چه کنی آتش و دخان