جز فقر هرچه هست همه نقش فانی است

کز بود غمگنند و ز نابود شادمان

ز ایشان شنو دقیقه فقر از برای آنک

تصنیف را مصنف بهتر کند بیان

اندر نگین فقر طلب نقش جاودان

تا در دل تو هست دو قبله ز جاه و آب

فقرت هنوز نیست دو قله به امتحان