وارهان زین چار میخ هفت زندان وارهان

برگذر زین سردسیر ظلمت اینک روشنی

درگذر زین خشک سال آفت اینک گلستان

جان یوسف زاد را کازاد کرد حضرت است

ابلقی را کاسمان کمتر چراگاه وی است

چند خواهی بست بر خشک آخور آخر زمان

تا نگارستان نخوانی طارم ایام را