ابلقی را کاسمان کمتر چراگاه وی است

درگذر زین خشک سال آفت اینک گلستان

جان یوسف زاد را کازاد کرد حضرت است

وارهان زین چار میخ هفت زندان وارهان

چند خواهی بست بر خشک آخور آخر زمان

تا نگارستان نخوانی طارم ایام را

کز برون سو زرنگار است از درون سو خاکدان