شرب عزلت هم تباشیرش دهد هم ناردان

در ببند آمال را چون شاه عزلت ران گشاد

جان بهای نهل را در پای اسب او فشان

بی نیازی را که هم دل تفته بینی هم جگر

جهد کن تا ریزه خوار خوان دل باشی از آنک

نسر طائر را مگس بینی چو دل بنهاد خوان

آن زمان کز در درآید آفتاب دل تو را