آن زمان کز در درآید آفتاب دل تو را

شرب عزلت هم تباشیرش دهد هم ناردان

جهد کن تا ریزه خوار خوان دل باشی از آنک

نسر طائر را مگس بینی چو دل بنهاد خوان

گر توانی سایه خود را برون در نشان

چون تو مهر نیستی را بر گریبان بسته ای

هیچ دامانت نگیرد هستی کون و مکان