چار تکبیری بکن بر چار قصل روزگار

تا نبرد رشته جان تو چون موش این و آن

گر تو هستی خسته زخم پلنگ حادثات

پس تو را از خاصیت هم گربه بهتر پاسبان

چار بالش های چار ارکان را به دو نان بازمان

چند بر گوساله زرین شوی صورت پرست

چند بر بزغاله پر زهر باشی میهمان