چار بالش های چار ارکان را به دو نان بازمان

گر تو هستی خسته زخم پلنگ حادثات

پس تو را از خاصیت هم گربه بهتر پاسبان

چار تکبیری بکن بر چار قصل روزگار

چند بر گوساله زرین شوی صورت پرست

چند بر بزغاله پر زهر باشی میهمان

ناقه همت به راه فاقه ران تا گرددت