کز برای رای تو شروان نگردد خیروان

نیست اندر جامه ازرق حفاظ و مردمی

چرخ ازرق پوش اینک عمر کاه و جان ستان

چند نالی چند ازین محنت سرای زاد و بود

بچه بازی برو بر ساعد شاهان نشین

بر مگس خواران قولنجی رها کن آشیان

ای عزیز مادر و جان پدر تا کی تو را