بر مگس خواران قولنجی رها کن آشیان

چند نالی چند ازین محنت سرای زاد و بود

کز برای رای تو شروان نگردد خیروان

بچه بازی برو بر ساعد شاهان نشین

ای عزیز مادر و جان پدر تا کی تو را

این به زیر تیشه دارد و آن به سایه دوکدان

ای درین گهواره وحشت چو طفلان پای بست