می کشند از کینه چون نمرود بر گردون کمان

دشمن جاه منند این قوم کی باشند دوست

جون من از بسطام باشم این گروه از دامغان

ز آن کرامت ها که حق با این دروگر زاده کرد

پا شکستم زین خران، گرچه درست از من شدند

خوانده ای تا عیسی از مقعد چه دیدآخر زیان

جان کنند از ژاژخائی تا به گرد من رسند