پا شکستم زین خران، گرچه درست از من شدند

جون من از بسطام باشم این گروه از دامغان

ز آن کرامت ها که حق با این دروگر زاده کرد

می کشند از کینه چون نمرود بر گردون کمان

خوانده ای تا عیسی از مقعد چه دیدآخر زیان

جان کنند از ژاژخائی تا به گرد من رسند

کی رسد سیر السوافی در نجیب ساربان