تابش رخسار تو از راه چشم

روی تو سلطان ممالک ستان

عشق تو آورده قیامت پدید

فتنه تو کرده سلامت نهان

کرد چراگاه دل از ارغوان

سلسله های فلک است آن دو زلف

تا نکنی قصد سرش، هان و هان