تا نکنی قصد سرش، هان و هان

تابش رخسار تو از راه چشم

کرد چراگاه دل از ارغوان

سلسله های فلک است آن دو زلف

ز آنکه جهان یکسره گردد خراب

گر ببری سلسله آسمان

حلقه ای ار کم شود از زلف تو