ای در کنف تو عالم ایمن

بر امت او هزار چندان

سبحان الله کاین سگک را

چون سست فرو گذاشت سبحان

از حیف زمان و صرف دوران

آن را که غلامی تو دادند

او را چه عم از هزار سلطان