وز دگر سو چون خلیل الله دروگر زاده ام

آخشیجان امهات و علویان آبای من

چو دو پستان طبیعت را به صبر آلود عقل

در دبستان طریقت شد دل والای من

بود خواهر گیر عیسی مادر ترسای من

چشمه صلب پدر چون شد به کاریز رحم

زان مبارک چشمه زاد این گوهرین دریای من