بود خواهر گیر عیسی مادر ترسای من

چو دو پستان طبیعت را به صبر آلود عقل

در دبستان طریقت شد دل والای من

وز دگر سو چون خلیل الله دروگر زاده ام

چشمه صلب پدر چون شد به کاریز رحم

زان مبارک چشمه زاد این گوهرین دریای من

پرده فقرم مشیمه دست لطفم قابله