دی رسید از دست امروز اجری فردای من

حیض بر حور و جنابت بر ملایک بسته ام

گر ز خون دختران رز بود صهبای من

ور خورم می هم مرا شاید که از دهقان خلد

در بهشتم می خورم طلق حلال ایراکه روح

خاک می شد تا پذیرد جرعه حمرای من

بوسه بر سنگ سیاه و مصحف روشن دهم