ده چو تو را نیست باد در کف دهقان او

بر سر بازار دهر نقد جفا می رود

رسته ای ار ننگری رسته خذلان او

دهر چو بی توست خاک بر سر سالار او

خیز در این سبز کوشک نقب زن از دود دل

درشکن از آه صبح سقف شبستان او

گوهر خود را بدزد از بن صندوق او