خیز در این سبز کوشک نقب زن از دود دل

رسته ای ار ننگری رسته خذلان او

دهر چو بی توست خاک بر سر سالار او

ده چو تو را نیست باد در کف دهقان او

درشکن از آه صبح سقف شبستان او

گوهر خود را بدزد از بن صندوق او

یوسف خود را برآر از چه زندان او