هر یک طاغی و دیو رهبر طغیان او

گر گرهی خصمش اند از سر کینه چه باک

کو خلف آدم است و ایشان شیطان او

جوقی ازین زرد گوش گاه غضب سرخ چشم

خاصه سگ دامغان، دانه دام مغان

دزد گهرهای من، طبع خزف سان او

بست خیالش که هست هم بر من ای عجب