بست خیالش که هست هم بر من ای عجب

هر یک طاغی و دیو رهبر طغیان او

خاصه سگ دامغان، دانه دام مغان

دزد گهرهای من، طبع خزف سان او

نخل رطب کی شود خار مغیلان او

هست دلش در مرض از سر سرسام جهل

این همه ماخولیاست صورت بحران او