زر عیاردار به میزان صبح گاه

جان شد نهنگ بحرکش از جام نیم شب

دل گشت مور ریزه خور از خوان صبح گاه

غربال بیختیم به عمری که یافتیم

بس نقد گم ببوده مردان که یافتند

رندان خاک بیز به میدان صبح گاه

دولت دوید و هفت در آسمان گشاد