دولت دوید و هفت در آسمان گشاد

زر عیاردار به میزان صبح گاه

بس نقد گم ببوده مردان که یافتند

رندان خاک بیز به میدان صبح گاه

چون بر زدیم حلقه به سندان صبح گاه

زین یک نفس درآمد و بیرون شد حیات

بردیم روزنامه به دیوان صبح گاه