زین یک نفس درآمد و بیرون شد حیات

رندان خاک بیز به میدان صبح گاه

دولت دوید و هفت در آسمان گشاد

چون بر زدیم حلقه به سندان صبح گاه

بردیم روزنامه به دیوان صبح گاه

اول شب ایتکین وثاق آمدیم بلیک

الب ارسلان شدیم به پایان صبح گاه