بردیم روزنامه به دیوان صبح گاه

دولت دوید و هفت در آسمان گشاد

چون بر زدیم حلقه به سندان صبح گاه

زین یک نفس درآمد و بیرون شد حیات

اول شب ایتکین وثاق آمدیم بلیک

الب ارسلان شدیم به پایان صبح گاه

بی آرزوی ملک به زیر گلیم فقر