دریاکشان ره زده عطشان صبح گاه

از خوان دل به نزل سرای ازل درآی

بفرست زله ای سوی اخوان صبح گاه

یک گوش ماهیی بده از می که حاضرند

ریزی بریز از آن می ریحانی سرشک

وز بوی جرعه کن دم ریحان صبح گاه

چون ماهی ار بریده زبانی دلت بجاست