وز بوی جرعه کن دم ریحان صبح گاه

یک گوش ماهیی بده از می که حاضرند

دریاکشان ره زده عطشان صبح گاه

ریزی بریز از آن می ریحانی سرشک

چون ماهی ار بریده زبانی دلت بجاست

دل در تو یونسی است زبان دان صبح گاه

بر شاه نیم روز کمین کن که آه توست