هر نیم شب کمان کش مردان صبح گاه

چون ماهی ار بریده زبانی دلت بجاست

دل در تو یونسی است زبان دان صبح گاه

بر شاه نیم روز کمین کن که آه توست

هر صبح فتح باب کن از انجم سرشک

بنشان غبار غصه به باران صبح گاه

چون بر بطت زبان چه بکار است بهتر آنک