هر صبح فتح باب کن از انجم سرشک

دل در تو یونسی است زبان دان صبح گاه

بر شاه نیم روز کمین کن که آه توست

هر نیم شب کمان کش مردان صبح گاه

بنشان غبار غصه به باران صبح گاه

چون بر بطت زبان چه بکار است بهتر آنک

چون نای بی زبان زنی الحان صبح گاه